Eylül akşamında otururken ben
gecenin aydınlığı belirdi bir anda
karanlığın gölgesinden
gizemli ışık parçasında
yastığıma sarılırken
Ben rüzgar vuruyordu pencereme
aç dercesine yağmurun sızıntısı almıştı.
sokakları buram buram kokusu
gökgürültüsü kapladı etrafı bir anda
Sardı sarmaladı
içimi bir o kadar naif düşüncesiydi biraz
Ürpertici rüzgar sesi seher vaktiyle
son buldu kalbimin çöküntüsü içimi
serinletmişti
©ebrulimsi_
E