Hep yalnız ıslandım,
hüzünle yağan Eylül yağmurlarında.
Islak kaldırım taşlarında
tek başıma yürüdüm.
Soğuk rüzgarlar eşlik etti bana.
Dilimde mırıldandığım
birkaç şarkıyla beraber.
Kalabalık caddelerde yürüdüm.
Üzerimde bir sonbahar hüznüyle.
Zaten hep bir sonbahar vardı
benim içimde.
Biraz yalnızlık,
biraz yağmur
ve birazda hüzün.
Zaten biz yağmuru seven insanlar,
sevdiğimiz insanlarla hiç ıslanamadık.
©kalemsizz
K