_

Eylülün vedası

Yinede gül yansın ortalık
Eylülün vedası yakmasın
Bilirim seversin gidişi üzer seni
Sadece eylülde acar yüzünde
Tebessümlerin ve iki cukur yerleşir
Yanaklarına gamze niyetine
Dalların yeşerir maviden bir reng
Kaplar göğü ak güvercinler uçar
O uctan bu uca kanat cırparlar
Rablerine şükürler sunarlar
Minicik kalpleriyle
Sende olların duasına katılırsın
Amin niyetine beklersin umutla
Tekrar beklersin eylülün geleceğini
Bilip mutlu olursun
Sakın yüzüne hüzün bulutları değmesin
Eylül elveda demiyorum sana hoşçakal
Güzel ay
©_zeremce_