Eyvah!
Herşey bu sözle başladı.
Pişmanlığın kollarımda ölmesiydi.
Bir kalemde yazılan mutluluğun.
Yüzüme sahtelikle gülmesiydi.
Kalbimi aydınlatan çocukluğun.
Hatıralarla birlikte sönmesiydi.
Pişmanlık,
Kaderin yüreğime ağı örmesiydi.
Mahkum ve âmâ gözlerin,
Kayıpları görmesiydi.
Bir gece unutulan o dertlerin.
Gece sonunda geri dönmesiydi.
Çok yorgundu bedenim,
Sanırım yoktu yaşamaya nedenim.
Ne ederim?
Diye gezdim avare, sokaklarda.
Azla yetinen o bahane duraklarda.
Gözlerimden akanlar ıslatır,
Yastığımı, mezarımı.
Fakat meskenim hâlâ kuraklarda.
Çokça çığlık görebilir elalem.
Hayata bile küskün kulaklarda.
Gemim tırsak limanlarda,
Mevsimler nisanlarda.
Merhamet yok isanlarda.
Kırıcılıklar lisanlarda.
Yıllarım ayaklarımın çelebisi.
Yorgun düşebilirim her an bir zamanda.
©ggurkann
G