Yine gece oluyor başbaşa kalıyorum kendimle
Bir yatakta yalnız başına
Düşüncelere dalıyorum
Bazen öfkelenip
Parlaklarımı kırıncaya kadar
Duvarları yumruklamak
Camı çerçeveyi indirmek istiyorum
Bazen yaşadıklarım anlamsız
Bir tebessüm oluşturuyor
Yorgunluktan bitap düşmüş suratımda
Bazen manasız relaks olma hali
Sarıyor bütün bedenimi
Bir gecenin içinde yüzlerce düşünce
Yüzlerce ruh hali
Deryasında kulaç atıyorum
Sahili belli olmayan denizlerde
Yorgunluktan boğulacak gibi oluyorum
Son nefesim çıkacakken
O aklıma geliyor o an
Kalan son gücümle
Güçsüz ellerimle uzatılan dala
Tutunmaya çalışıyorum
Dinç olmak için geceyi kullananlara
Gıpta ediyorum artık
Her gün biraz daha yorgun
Biraz daha güçsüz
Biraz daha uykusuz
Biraz daha benliğim
Dağılmış olarak
Geceyi bana getirecek
Gündüze kapılıyorum
Kendimle savaşarak...
©atabey
A