Eyvallah

Ben yitirdim seni. Senin beni bırakıp da gittiğin yol ayrımında. Sen daha köşeyi dönmeden düştü gururum yere. Eğilip de yerden toplayamadım parçalarımı. Sustum ; ama içime aktı sessizce göz yaşlarım. Kırılmıştım ve çok da kızmıştım. Soramadım onca şeyin hesabını soramadım. Gücüm de yoktu zaten , uğraşmadım. Bıraktım artık inadı. Sen sen diye de tutturmuyor artık kalbim. Bir sigaram var birde kalemim. Her dumanda nefesim , her cümlede ömrüm heba oldu benim. Ne istersen o olsun artık. Gelmemiş olanın gitmesi mi olur ki. Öyleyse gelmeyenin gelişine , olmayan gidişine, sevmeden terkedeşine ... Eyvallah ...