Ö

Eyvallah...

Olur ya hani, insan bir boşlukta yada bir çukurun en dibinde hisseder kendini.
Öyle işte bu aralar..
Çırpındıkça batıyorum sanki.
Oysa istediğim okadar sıradan, o kadar basit,ve o kadar insancıl ki..
Mutlu olmasını istediğim insanlar var şu canına yandığım hayatta.
Gözlerinden akan yaşı gördükçe şu kavanoz dipli dünyayı yakasım var.
. Kimsenin mutluluğunda gözüm yoktu oysa. Bir zamanlar güzeldik biz.
(Biz) ne güzel bir söz..
Eksildik her geçen gün..
Özlediklerim var.
mesela elimi uzatacağım yakınlıkta olupta dokunamadığım yada yüzünü bir daha asla göremeyeceğim uzaklıkta canlarım var..
Geçip giden, bugünden bir gün.
Bana Kalan geçmiş dünden en hasından hüzün...
Ne diyeyim.?
Bunada Eyvallah...
©öyle.işte.