Öylesine meczup ki unutulmuş, bu gönül .
Avuçlarına dolan düş kırıntılarıyla. ..
Aran: Ses veren yok! Heyhat!
Boşa ışığını saçmaz eyyam-ı Leyl.
Süslenen hatıraların sencramı gider, gelir gözlerinin ellerinde...
Gömülürsün sukuta!
Yanlızlık merhalesinde çıka gelir yoldaşlar.
Kim bu ? Nereden gelir, nereye gider?!
Ey şecaat-i Aşk!
Nebzettirme beni şu eyyam-ı Nevbahar'a!
Derdin nedir ?
Ne istersin bu gönülden. ..
"Gitme ,gönül !"
"Gitme, yaban ellere.."dersin.
Beklersin...
Ve avuçlarına akar , gözyaşların.
Susarsın.!
Eyyam da susar.
Ağlarsın.!
Gecede melekler ağlar.
©sum____xx
S