Belkide hep kandırıyoruz kendimizi.
İyi hissederiz az biraz diye.
Çığlık atarız sonunda duymazlar sesimizi.
Yada duymamazlıktan gelirler peki ya niye?
Bizimde hakkımız yok mu mutlu olmaya.
Ne diye uğraşıyoruz gül gibi solmaya.
Ne gerek var geceleri hüzünle doldurmaya.
Birbirimize derman olmak varken.
Kısacası hayat zaten iki günlük.
Kendimize eziyet etmeyelim.
Hep onların istediği gibi göründük.
Yeter artık kendimizi biraz zorda olsa sevelim.
S