Ölüm dediğin nedir ki, ey sevgili,
Her gün uğrunda bin kez ölmekse.
Bir gün aşkında ölürüm ne ben sende,
Ne sen bende kalırsın,
Ne ismim ne cismim kalır bu fani dünyada.
Cismim gömülürken özüm olan
Kendi cismimdeki toprağa,
İsmim yazılır bir mezar taşına.
Rabbimden başka, söyle sevgili,
Bu dünya kime kalır baki?
Sevdanın ateşiyle yanarken yüreğim,
Her nefeste sana kavuşmak arzusu,
Bir gün gelir de bu beden toprağa karışır,
Özüm sana adanmış, ruhumda seninle.
Fani dünya, geçici hayat,
Aşkınla var olmak, aşkınla ölmek,
Bir gün bu dünya biter,
Sonsuzlukta seninle buluşmak,
İşte o an, gerçek huzuru bulmak.
©hasanbey.
H