Sorsan bana günde kaç kez düşündüğümü seni,
Cevap veremem, çünkü çıkmıyorsun aklımdan bir an bile.
Öldürmüşsün ruhumu, kıymışsın bana gibi bir his
Narin ellerin bomboştu giderken, yoktu bir tek silah bile.
Hak ettim evet, bilmem bu kaçıncı hatam
Sanki bağımlısıyım, kendimi ve sevdiklerimi üzmenin
Bu sondu, hissediyorum her şey bitti
Pişmanlığı yaşamak bekler beni, ölene kadar.
Boğulurken batıp çıkan biri gibiyim engin okyanusta
Oysa sen beni kurtarmaya gelen bir gemiydin
Hayallerime renktin, kalp ritmime ahenk
Güç veren bir eldin bana, çıkmam gereken her yokuşta.
Hadi unutalım desen, alışalım desen geçmez zaman
Geçmesini isterken hep yerinde sayardı
Söyle bana, alışmak için ne yapmalıyım yokluğuna
Hiç olmadın ama, olsaydın yanımda başımı göğsüne dayardım.
Belki anlamışımdır sen sonsun, ilklerin tümüne bedel
Ama her şeyi iş işten geçince anlar insan
Hoşçakal sevgili, bıraktığın tek şey keder
Rüyalarda buluşuruz belki, o hayallerimizi unutmadıysan.
©ahmet.s.y
A