S

Felsefe Taşı

Doğrusunu söylemek gerekirse garip bir yer burası
Cetvellerle sınırlar çizip adını dünya koymuşlar
Camdan dışarı izlerken düşünüyorum, nedir manası
Birdenbire kavgaya tutuşuyor omzumdaki kuşlar
Bense ilham bulmuş gibi yükleniyorum ağırlığımca sigaraya
Karnım doyuyor çocuksu bir sokağa, masalsı bir saraya
Cebim delikse kaldırım taşlarına, şişkinse pırlantalara
İşte böyle bir şey aynı zamanda hayat ve tüm insanlık
Kimi sevmez hasta eder rüzgar, kimi de aşkla koşar anafartalara
Kiminin evi güzeldir rahat yatar, kimininki de ahırda samanlık
Bir arayışla geçiyor günlerim, önümde o siyah o mavi sini
İyilik, kısa etekler kadar çekmiyor insanların ilgisini
Birileri son nefesini vermiş kuytularda, "tanıdık mı?"
Selamlaşmadıysak hiç karşılaşıp da, arkasından ağladık mı?
Aç kalmış birileri de, belki üçkağıtçının teki belki de gerçekçi
Birileri oturduğu yerden zengin, birileri de fakir hep ayakta simitçi
Birileri asil ve kanatlı doğmuş, birileri de kirli ve topal
Eşit değildir denizdekiyle çöldeki sandal
Herkesin yüzündeki şu mutluluk, nedeni üstlerindeki giysiler mi?
Sorunlar var ve farkında bile değil kimse, sebebi siyasiler mi?
Bulmak mümkün mü, herşeyi altın edecek felsefe taşını?
Yada görmezden gelin, bir delinin beyhude arayışını...
©s.m.şair