Susardı rüzgâr, onun sesini dinlerdi,
Her notada bir hüzün, her sözde bir sevda gizliydi.
Ferdi Baba derlerdi, yüreğin sultanı,
Acının ortasında doğan umutların nişanı.
Her kelimeyi ezgilerle nakşederdi,
Bir gönül ustasıydı, hasreti ilmek ilmek işlerdi.
Gözyaşının kardeşi, kederin yoldaşıydı,
Ama bir tebessümle, her karanlığa güneşti.
Sevda da ondan sorulurdu, ayrılık da,
Sesinde her hikâye, kendi yarasına dokunurdu.
Bir çığlık olurdu bazen, bazen de bir fısıltı,
Her dinleyen, kendini bulurdu o mısrada.
Ey Ferdi Baba, yıldızlara uğurlandın şimdi,
Ama gönlümüzde hep bir türkü kaldı.
Her hüzünlü bakışta, her iç çekişte varsın,
Unutulmazsın, unutulmaz iz bırakanlar.
Rahat uyu Ferdi Baba,
Melodilerin yankısı hâlâ dünyada.
©sarı.zay
S