C

FERMAN

Çocuk ruhumu sökemem asla
Yaşadıkça yaşatırım benimle
Bir yüzüm aydın yarınların da
Dönen hayat girdabında adım
Esen bir rüzgar kışta çıplak
Susuyor birden bire lambalar
Aynı gün aynı telaş ki güneş
Vurmuş penceremin buğusuna
Isınamam güneş doğmaz'sa
Yaşayamam hayal olmazsa
İnsan nasıl yaşar ki böyle
Umutsuz yeryüzü kainatın da
Düşler sokağım zindan
Umudun zinciri yıpranan
Gökyüzü ay aydın oysa
Bana mı karanlık zaman
Duman sarılı bu dağlar
Geçit vermez dağlar
Ardı sıralanmış engeli
Aşamam tuzak dağlar
Şehir geceden yalnızlığıma
Esir düştük ikimizde pranga
Yüreğim asılı duran ferman
Seni canımdan kopardılar da
Namlu ucu kadar soğuk hayat
Tükenen ömür aktı gitti çabuk
Hayal kurmak yasak oldu bize
Sevdalı bağrıma bir hançer ki
Süzülen yaşımda kan gider oysa
***
Isınamam güneş doğmaz'sa
Yaşayamam hayal olmazsa
İnsan nasıl yaşar ki böyle
Umutsuz yeryüzü kainatın da
©chn