Yalnızlığa vurulmuş bu aşkın girdabı,
Yürüdüğüm yollar hep çakıl taşı.
Sükûnetle mahvedilmiş yüzümün çatık kaşı
Hoş gelen yarınlar dindirmezken ızdırabı,
Kaybolan yılların kaçtır yaşı?
Yaşamdan soğumaya alışırken bir anda,
Günlerimin mahvedilişini izler oldum diğer yanda.
Artık hiç bir şiir cümlesi dindirmiyor hüzünümü,
Bu son ayrılığın, beraberliğe son sözün mü?
Bu bir feryadın masalı, bu sebepten iyi dinle,
Sen ise cesedin gassalı, o zaman öldüğümü getir dile.
Kırık hayallerim bugün her satır da ağlarken,
Sen de bu pişmanlığıma vurdun bir sille.
Gecenin örtüsünü yırtıp atmış hasretin heybeti,
Senden sonra gözler kaldı âmâ ve murada ermedi.
Hüzün artık gülümser olmuş, acılara artık alışılmış.
Değersize gönül vermek, meğer en büyük yanlışımmış.
©gurkanshn
G