Gerçekten acı çekiyorsanız,
Feryadınız yankılanır sessizlikte.
Duyan kulaklar yok, anlayan gönüller yok,
Yalnızsınızdır o karanlık dehlizde.
Gözyaşlarınız akar sessizce,
Yüreğiniz sızlar her an her nefesle.
Kimse bilmez derdinizi, kimse anlamaz halinizi,
Kaybolursunuz umutsuzluğun girdabında.
Eğer ki acınız aşikâre ise,
Herkes görür, herkes bilir halinizi.
Acı çektiğinizi söylerler,
Ama hissedemezler acınızı, kalbinizdeki yarayı.
Gerçek acı gizlidir, saklıdır,
Derinlerde yatar, kimseye göstermez kendini.
Sessiz bir çığlıktır, fısıltıdır rüzgarda,
Ancak duyar onu duyarlı bir kalp, anlayan bir ruh.
Acı çekmek yalnızlık demek değildir,
Anlayışsızlık ve ilgisizliktir asıl dert.
Bir dost eli, bir merhamet bakışı,
Acınızı hafifletebilir, belki de yok edebilir.
Unutmayın, bu dünyada yalnız değilsiniz,
Acı çeken sadece siz değilsiniz.
Sizi anlayan, size değer veren insanlar var,
Yeter ki feryadınızı duyurabilin onlara.
Sessiz kalmayın, feryadınızı yükseltin,
Belki bir gün duyulur sesiniz,
Belki bir gün anlaşılır acınız,
Belki bir gün biter bu yalnızlık.
©hasanbey.
H