feryat.

İlkin gözlerin battı gönlüme
Sonra uçsuz bucaksız bir yangın başladı
Yürek şehrimin orta yerinde.
Önce geceler uzadı sabahlar olmadı;
Sonra can hiç rahat yüzü görmedi.
Artık ne yana baksam koskoca bir yalnızlık vardı
Ve bir de ışık misâli parlayan
Karşıma geçip ürkek bir ceylan edasıyle
Gözlerimin tâ içine bakan
Yüreğimdeki yangına körükle koşan
O mahzun hayâlin...
O zamanlar hiç yüzüm gülmedi ama
İnan hiç de ağlamadım.
Gözlerimdeki o bir damla yaştın sen:
Ağlarsam seni kaybederim sanırdım...
Biliyordum: Bir yangındı bu.
Acıydı çileydi semeresi.
Ama ben koşa koşa gittim üzerine bile bile!
Senin için yazdım senin için yandım
Ve senin için ıslandım o yağmurlu gecelerde.
Seni sevdiğimi fısıldayan bir şarkı vardı daima dilimde.
Sanki yaşayamazdım; sen vardın hep aklımda-fikrimde...
İlkin hayâlini koydum
Gözlerimin gördüğü her zerreye;
Sonra adını gönlümün en derin mahzenine yazdım:
“Yâr” diye...
“Ya şimdi?” diye sorma sakın!
Bende durum hep aynı:
Gönlümdeki yangın
Yokluğundan haz alıp biraz daha büyüyor.
Adın bir şarkı misâli dilimden hiç düşmüyor.
Bağrımda atan yürek her an adını sayıklıyor.
Yine geceler zâlim uzadıkça uzuyor;
Yine uyku tutmuyor;
Yine hasret yüreğimi dağlayıp duruyor.
Ve benim deli gönlüm tüm bunlara inat
Yine sana tek sana her gün dönüp dönüp âşık oluyor...
İşte yine böyleyim:
Yine sensizim yine yalnızım yine mahzunum.
Geceler boyu o buzdan yalnızlığın koynunda
Sabahlara kadar üşüyorum.
Ben sahillerde yine sensiz dolaşıyorum.
Sensizliğin acısıyla feryatlar koparan şu sana sevdâlı yüreğimi
Resimlerinle avutuyorum.
Yokluğuna yazdığım “Hasret Raporu”na
Her gün yeni dizeler ekliyorum...
bu zalım gurbetten
İşte sana yüreğimin feryâdını gönderiyorum:
Seni Seviyorum Seni SeviyorumSeni Seviyorum Seni Seviyorum Seni Seviyorum Seni Seviyorum
seni çooooooooooooooooooooooooook seviyorum!.
©nurella123