Feryat cümleleri raks ediyor sensizliğe yazdığım mektup da,
Kayıplarımın sebebi sensizliğe kazdığım mezarlar mı?
Bir gün yeniden o ölen hislerimi bulduğum da,
Yeniden güle oynaya şiirler yazarlar mı?
Dalından kırma umut taşıyan bu köksüz çınarı,
Meyve yerine üzüntü verdiğim için affetmen dileğiyle,
Kıyamadığım o gözyaşlarınla bezedim ben bu pınarı.
Ama sen ilgilenmezdin bu sahipsiz aşkın geleceğiyle.
Bir deniz kenarında dağıtır kumsal yolcusuna karanlık.
Geçen süre boyu çürümüş bir beden ve hissizlikle,
On yedi sene boyunca inzivada hep biz yalnız kalandık,
Şimdi ise duygular çok şehit veriyor savaşırken sensizlikle.
Adımlarım da korku hakim, bıraktığım izler paramparça.
Aynada baktığım yüzümde tebessüm olmadığını görmek,
Ettiğin sözlerden bile alçakça,
Alışmaya mecburum, zor değil artık sönmek.
©pessimist_
G