Yanlışın doğruluğunu anlamamıştı oysa yüzüne baktıklarım,
Yollar da rüzgarlar sanki bu bitap bedenimi bıçaklar,
Küle dönmüş tüm ezgiler gibi, bir şehvetle yaktıklarım.
Geri de bıraktığım o hayaller yetim, kalan zaman da ne yapacaklar?
Çığlıkların hakimiyeti sarmış, bizi lütfeden tanrının bu dünyasında,
Parmaklıklar, pamuk şeker değildir bir mahkumun rüyasında.
Bu dünyanın ne riyasın da ne deryasın da,
Gülememek en büyük acıydı oysa, anlayan da yoktu aslında.
Feryatlarım ahalime son vasiyet olsun,
Ama fazla sesim çıkmaz o yüzden birisi ünlem koysun.
Kulaklarını tıka mutlu isen çünkü bu şair karamsar,
Gönlüm paslı vakte hazır, yaşlı çocuğun sayfaları kanla dolsun.
©gurkanshn
G