Fikir sakızını çiğneyip yutan
Beyninin zirvesi düz ova oldu
Gerçeği bilipte kudurup duran
Hasedin ve kinin mezarın oldu
O buzdan sarayın güneş görecek
Taş kesmiş yüreğin günah dökecek
Kahırla yaktığın ateş sönecek
Ağıdın figanın yanışın oldu
Hiç senle bir çoban aynı olur mu
Öyle ya sendeki gurur odun mu
Her fikrin bir altın yere konur mu
Gururun, altının yerle bir oldu
Ne bilir bu millet cahil cüheyla
Ne bilir okumak özü maraba
El elde, cep cepte düğme yakada
O bilmez dediğin bir ışık oldu
©ibrahimlek
S