Saz çalıyor,türkü yakıyor aşıklar
Birileri tavla atıyor,
Birinin gözleri cananının resminde
Ben ise mısralarda kayboluyorum.
Kalemimin ucunu her mısra sonu
Nefesimle tazeliyorum.
Dökmeliyim esir düşmüş fikirlerimi
Darağacında dahi sapmam,
Dalga geçilmesine izin veremem aklımla
Koğuş penceresinden sızan aydınlık
O bile beni bulmuş,
Netleştiriyor kağıdımdaki yazıları
Korkum yok,doğru yoldayım
Sonu çıkmazsa bile doğru yol
İpin ucunda asılı hayatım
Bedenimi asarsınız,
Ben bedenimle değil fikrimle var olacağım.
©berna1
B