Ağır bir figan çökmüştü
Bizim köyün üstüne
İndi toz duman içinde kalabalıklar
Zalim Fırat ın göğsüne
Feryat zılgıtları yükseliyordu
Taşlı topraklı yollarda
Masum bir kızın kaderi
Şimdi zalim kollarda
Kendi iftiralarına namus diyordu
Gafil mi gafil bir ahali
Ağlıyordu buz gibi Fırat
Müthiş perişan bir hali
Tahtadan bir sala bindirildi
Güzelliğin sırrı Asiye
Kavradı acımasız kollar
Güya biz büyüğüz diye
Ölüme sitem ettiriyordu
Çekilen her bir kürek
Gencecik bir kıza kıyacak şimdi
İftira dolu bilmem kaç yürek
Kıskanıyor Asiye' nin güzelliğini
Üstündeki çiçekli fistan
Ne bilsin ki olacak az sonra
Fırat iki güzele de kabristan
Amca dayı bir olmuş
Tüm güçleri zayıf bir kıza
Düştü Asiye' nin gözleri
Kıyıya çökmüş bacıkıza
Kaldırdı bir hamlede
Zalim bilekler Asiye' yi
Daldırdılar soğuk sulara
Yutuverdi Fırat, masum körpeyi
Çöktü ananın dizleri
Zalim Fırat' ın dibinde
Ah ne olaydı ya bugün
Kendi olaydı kızının yerinde
Duruldu bir an sular
Yol verdi sessizce akan bedene
Ahali de yine çıt yok
Bilmem bu kaçıncı giden gidene
Ne hazin bir öyküdür ki
Asiye' nin bahtsız kaderi
Lakin halen yaşanmakta
Asiye' lerden de beteri...
©şiirvakti.
Ş