kasırgalar kopuyor birden içimde
fırtınalar tarlasıdır artık yüreğim
hangi ekinin biçimidir bilmem
zamansız gelen ağrısı kalbimin
bir yel esse dal kırılır da insanın gönlünde
kaç fırtına geçirdi
yaprağı kımıldamıyor artık
©azulmenina
A