Gök gürler, şimşekler çakar,
Aniden yüreğime korku düşer,
Rad rüzgarları çok sert eser,
Birçok şeyi savurup giderken,
Bende kalan dağlar gibi sabit,
Yüreğimdeki sarsılmaz acılar.
Karanlık bulutlar üzerimde dolaşır,
Her şimşek çakışında yüreğim ürperir,
Korkunun gölgesinde,
Sarsılırım, titrerim içten içe,
Ama bilirim ki, bu fırtına da geçer,
Geride kalır, yüreğimdeki derin izler.
Rad rüzgarları esip geçerken,
Birçok şeyi alır, götürür, savurur,
Ama kalbimdeki acılar,
Dağlar gibi sabit, yerinde durur,
Her bir rüzgar, her bir fırtına,
Yalnızca daha da derinleştirir izlerini.
Ardından bir yağmur cise cise,
Dökülür gökyüzünden,
Gözyaşlarıma eşlik eder,
Sessizce akar yanaklarımdan,
Her bir damla, yüreğimin acısını yıkar,
Her bir damla, kalbimin ağıtlarını söyler.
Yağmur damlaları yıkar yüreğimi,
Karanlık bulutlar dağılır,
Ama acılarım kalır,
Her damla gözyaşımda,
Her yağmurun altında,
Yüreğimde bir ağıt,
Sessizce yankılanır.
Gök gürler, şimşekler çakar,
Ama bilirim ki, fırtına geçer,
Rad rüzgarları dindiğinde,
Yağmur sessizce yağar,
Ve ben, yine ayakta kalırım,
Yüreğimdeki sarsılmaz acılarla.
©hasanbey.
H