Firuze, ah ulu Firuze
Ne zaman fırtınaya tutulsam
Kaybolsam bilmediğim diyarlarda
Gözlerin, yönümü gösterir.
Ne zaman yalnız hissetsem kendimi
Bir kuytu köşede ağlasam
Uyuyamasam günlerce
Sesin bir ninni gibi rahatlatır beni.
Yanındayken kendimi cennette hisseder
Senden uzakta cehennemde yanarım.
Senin tüm sözlerini bir öğrenci gibi ezberler
Kimse duymasın diye yıllarca susarım.
Ah Firuze, en tatlı zehir olan biricik sevgilim
Zor olacak ama sensiz de yaşarım
Ne kadar yaşamak denilirse buna
Ölüler de yaşıyormuş onu anlarım
Ah Firuze, sensiz vatansız ve evsizim
Senin vatandaşı olmadığın vatanı neyleyim?
Ah Firuze, anlat bana herşeyi.
Anlat da hakikatleri bileyim.
Firuze, bana yaşamayı anlat.
Sensiz nasıl yaşanır bilmiyorum
Ama aşkı anlatma sakın
Çünkü aşkın en şiddetlisini yaşıyorum.
Gördüğüm yüzler yalancı kopyadan ibaret
Sensizlik bu dünyada tek gerçek
Bir de ölüm var, unuttum onu
Bilirim sensizliğin de var bir sonu
Firuze, gel de kurtar beni
Kurtar ki nefes alayım
Bir mezardayım yıllardır sanki
Gel ki bir kere de sevinçten ağlayayım.
©karlvemarx
K