Bendeki hayalinle;
Beyaz günlerin uykusuz gölgesinden,
Beyaz gecelerin gölgesiz uykusuna uzandım.
Bu şehrin, altın renkli sokakları ve ışıltılı kapıları alev alıyor
Işıkları, ışıldayan gözlerin gibi parlıyor.
Hani hiç görmediğim gözlerin;
Belki bu dünyanın bütün yeşilinden daha fazla
Yada dağ etekleri gibi kahve
Maviyi pas geçeceğim, çünkü o bilindik bir derinlik
Bu gece de olabilir senin gözlerin?
Siyahın en çoğu, en yoğunu ve en sonsuzu
Görmek için gözlerimi bu alacakaranlığın ötesine zorlayacağım,
Sonsuzluğun eşiğinden içeri gireceğim
Ve merhaba diyeceğim sana..
Yanılmıyorsam;
Senin adın papatya olacaktı
Yada manolya
Emin değilim, ayışığı da olabilir.
Pardon! ben sana hiç aşk demiş miydim?
Evet aşk!
Senin adın aşk olabilir mi?
Aşk, bu şehrin pırıltılı ihtişamı
Aşk, sessiz rüzgarların fısıltısı
Aşk, hiç bitmeyen şarkının sesi
Aşk, mutlu rüyalara sıcacık kış uykusu
Aşk! gözlerin kırpışıyor, gülümsüyor musun?
Aşk! beni duyuyor musun?...
M