Saat beşi geçmiş farkına varmak zordu.
Uyku benim için hala bir yeni doğanın.
Öleceği vakit kadar belirsiz bir yerde.
Sessizliğin içinde fısıltılar.
Kulağımı tırmalayan nefret.
Kar,tipi gibi vuruyor cama
Ama aslında hava çok sakin
Ezilen yaprakların sesini duyuyorum
Kış ayında ve en yakın ağaç
Görüş mesafemden çok uzakta
Fısıltılar onlar çok derin ve ürkütücü
Öl,öldür,parçala,yangın,sessizlik
Ben, ben nerede olduğumu bilmiyorum
Ben, ben kimim
Ne yapıyorum bu bu sesler de n...
M