Ne şiirler ne şarkılar anlatabilir yaşamın ızdırabını.
Yaşayanlar değil,yaşarken ölenler anlar mısralarımı.
Kafamıza sıksak inanın yoktur faydası.
Yaşayan körler görmez kaybını,
Yine bizim gibiler döker gözyaşı.
Kafası karışık genç bir yaşlının ,
Ne enerjisi vardır ne de parası.
Hadsizlere kalınca yargı,
Mahkemeye bile çıkarmaz bizi bu hale getiren insanları.
Yaşanabilecek tek gezegen dünya derler,
İşte bu da bilimin en büyük yanılgısı.
Kıyamet yakındır şu sıralar,
Elbet sizinde başınıza yıkılacak dünya hayatı.
Fısıltılara kulak verdim,
Bugün yer yüzündeyim yarın toprak altı...
©karafan
K