Kuşe kağıtlara basılı sosyetik güzeller vardı
Çocuklar kartondan çakma playboy yapardı
Biz kalın çerçeveli gözlüklerimizle felsefe okurduk
Ne işimize yaradı onu da bilmem
Çok yakışıklı karizmatik eros'lar
Mermerden bozulmuş estetik Cleopatra'lar
İsimlerini hatırlayan var mı?
Her gün bir yenisi ekleniyor carbon copy
O kadar birbirin aynısı, o kadar şahsiyetsiz
Kimin gittiğini bilemiyorsun
İşin kötüsü kimin geldiğini de
Asla yaş almıyorlar ve yaşlanmıyorlardı
Yaşlanınca acaba ne yapıyorlardı.
Dünyada yaşlılara yer yoktu.
Ve biz yaşlanıyorduk
Sosyoloji de dereceye giremiyorduk fakat
Miyopta çığır açıcı sonuçlar alıyorduk
Suratımızdaki çizikler fondotene meydan okuyordu
Bize de artık maskarayı bırakmak farz oldu
Güneş gözlüklerimizle güneşlenemedik hiç
Bi'kinimiz de yoktu kimseye
Mum ışığı bize yetiyordu
Sonra psikolojiye merak saldık istemsiz
Ruhun derinliğine dalarken
Gözlükte level atlamıştık resmen kör olduk
Gönül gözümüzü açtık
Şunu farkettik
Ruhu güzel insanlar asla yaşlanmıyorlardı.
Güzel insanlar hep güzel olarak kalıyorlardı.
Hepsinin adı mıh gibi aklımızda
Hiç unutulmuyorlardı
Muhasebeye girişimiz de sert oldu
insana kıymet veriyorduk
Eşyalara değer biçiyorduk
İyi değildik,bu uğraşta da sınıfta kalıyorduk
Parayı unutup son sıraya koyuyorduk
©şahsen
Ş