Portakal çiçekleri filizlendiği zaman kaybettik Frodorin Amcayı
Öyle temiz yürekli insan tanıdığımı, hatırlamıyorum 34 senelik ömrümde
Her bir yüz altı kırışığı
Bana Gulag'ı hatırlatmaya yetiyordu...
Hayatın Gulag'ını
Ağlıyorum şimdi, en sevdiği bitki mevsiminde öldüğü için
O bizim mahallemizin kimsesiydi
Tanıyanları vardı elbet,
Ama ama o her zaman tanımayanları seçti
Yolda yürürken bile başı aşağıya gelmeyenlerdendi o,
Öylesine sıradan biriydi Frodorin Amca
Fabrikadan çıkar çıkmaz köşedeki çiçekçiden bir portakal çiçeği alırdı
Hoş ya gün boyu kazandığı 3 rupleyi de öylece bitiriverirdi
Hiç evlenmedi Frodorin Amca
2 parmağı yok diye
Onun en sevdiği "portakal çiçeğini" hor görmüşler!
Turuncuyu çok severmiş bizimkisi
Bir gün,kendi zindanını ve prangalarını
Bile turuncuya boyamaya kalkmış...
Baksanıza,öylesine özgür ruhluymuş
Bu soluk denizli
Söylenenlere göre çok gülermiş yolda,cafede,fabrikada...
Hatta bize mi gülüyor diye 3 genç hırpalamış bizimkisini
Düşünsenize,portakal çiçeğinden başka kimseyle konuşmayan bu adama!
Gülmek çok yakışırdı herhalde
İşte öylesine yanlızmış bizimkisi
Her gün katlanmaktan bıktığı şu Fabrika,
Ölüsünde bile giriş sirenlerini çalıyordu.
Şimdi ise daha iyi anlıyorum yağ tulumu bir insanın gölgesinde olmayı
Güle güle Frodorin Amca
©cicisero
S