Hikaye tadında şiir...
Zorlu bir deplasmana gidiyorum
Ana rahminden sahaya çıkışım
Görülmeye değerdi doğrusu
Çığlıklar, bağrışmalar , sevinç gözyaşları
Mutluk naraları...
Rakibim oldukça çetin anlatmışlardı
Erken bir gol yemek işimi zorlaştırır
Gol bulmak ise seni rehavete kaptırır dediler
Oyuna temkinli başladım
İlk hedefim gol yememekti doğrusu
Rakibi daha yakından tanımak için ikili mücadelelere girdim
Yarım saat başa baş mücadele ettim
İçimden bir dürtü gol atmanın vakti geldiğini söyledi
Rakibi biraz kale arkasından seyrettim
Malum bazıları top gibi yuvarlak
Dönmesini iyi biliyor
Bazılarıysa kale direği gibi sağlam
Ne eğilip ne de bükülüyor
İyi bir organizasyonla golü buldum
Rakibe sağ gösterip sol vurdum
Ben 1 Hayat 0
Her ne olduysa bu dakikadan sonra oldu
Rakip daha fazla saldırmaya
Atak üstüne atak yapmaya başladı
Benimse tek savunmam sabırdı.
Neyse ki imdadıma hakem yetiştı
İlk kırkbeş dakika sona erdi
Artık rakibi tanıyordum ve tecrübeliydim
İkinci yarı başladığında temkinliydim
Amacım yeni maceralarla gol bulmak değil
Bir sıfırın üzerine yatmaktı aslında
İlk yarıdaki gibi yoğün ve stresli
Mücadelelerle dolu geçmedi
Sadece maçın sonlarında
Yorgunluk belirdi vücudumda
Ve halem elini havaya kaldırdı
Ruhun düdüğünü çaldı
Başımda bekleyen onlarca insan
Ana rahminden yolculuktur tabuta uzanan
Ben bu hayat maçından galibiyetle ayrıldım
Geride kalanlara sevgi ve selam
Mehmet SİCİM
M