sevgi denen illet asılmış çamlara
kalplerin üşüdüğü bir kasım sabahı
yapraklar düşüyor gözümün önünde
düşer gözlerimden akan yaşlar gibi
demir parmaklık aralıklarında
bağırır,arşı titretir kapkara umutlar
dirilir ansızın kül olan aşklar
yeşeren bir tohum gibi topraktan
kaldırımlar uyumuyor benimle
sokak lambası ile dertleşmek geceleri
bulutların üstünde yatmak deliksizce
yüreğinsiz edememek gözlerinsiz gülememek
yapyalan dünyanın uçsuz yerlerinde
sevememek senden başkasını
uzaklarda çok uzaklarda olmak
senden mahrum olmak cihanda
kaç saattir kaç gündür kaç yıldır
sesine cennet yüzüne hasret kalmak
yüreğim yanıyor,gâm selleri basıyor
dökülürken kelimeler beyaz kağıda
A