Farkettim ki;
Bir dönem var şu hayatta
buluyor sizi zaten
aramanıza gerek yok.
Hani insan kendini tanıyamaz ya
sığınır kuytu köşelere işte
Sorgular kendini
Ben kimim der
Ben böylemiydim der
Bana naptınız der?
Ben naptım size der?
Hayat benliğinizi bile unutturuyor
İntikam hırsı var tabi
nerden vurucağını iyi biliyor...
Ama
Gamzeli çocuğun arkasında
bu kadar gözyaşı olması
koyuyor insana.
Yani ben ilk defa
bu kadar büyük yaralar gördüm
kanıyordu gözlerimin önünde
dokunamamak delirtiyodu.
Sahi ne kadar büyütürdü bu hayat?
Yani ben mutsuzsam,
Sen mutsuzsan,
Ne kadar daha çalardı bizden?
Ne kadar daha ağlatırdı
Bu gamzeli çocuğu?
Galiba ben hiç büyüyemicem Lara
yani olmuyor baksana
garip değilmi zaten
gökyüzünün altında ağlamak?
Beceremiyorum mutluluğu
Belkide Lara, belkide
Çarem kalmamıştır
ölüler listesine adımı yazmaya?
Kabullenmek lazımdır
bazı gerçekleri, belki de.
©gizooo
G