İki farklı sofrayiz.
Soğan ve ekmeğimiz gibi farklı yerdeyiz.
Demli bir çayımız yok artık.
Unutulmaz olanlar ufka yelken açtı.
Yer ve gök yarıldı bu damlalara.
Sigamadik bir yerlere.
Tek ve yalnız
Biz bize yetemedik.
Samimi sözler çıkışta hapsoldu.
Bahsetme aramızda kalsın.
Yıkılan yerlere tuz serpme.
Tuhafliklarla başlamisti.
O şekilde de son buldu.
Yinede bir şey demeden çekip gidenlerdeyim.
Büyüklük değil aramızda saygı kalsın diye yaptım ve yaptıklarım.
Bu bir Son sözdür.
Şairlere kalsın savaş harbini gamimetsiz kazanmak gibiydi.
Lakin kimsenin haberi yoktu.
Herşey sende kalsın.
Bendeki yeter bana.
Kiriklarla beraber.
©fetih
F