Nazlısın diye gardenyalara benzetirdim ben seni
Ya da sen değilde, onlar mı sana benziyordu.
Yazı kışı ayırt etmezler, günahsız bir melek gibi,
Beyazlara karışmışsın,uzaktan tanırım kokunu.
Tek farkınız vardı,
Onlar gidemezken, sen gidebiliyordun,
Onlar üzemezken , sen üzebiliyordun
Onlar olsa da yanımda, bir tek sen yoktun...
Hadi şimdi giderken arkana bile bakma.
Biz kalırız gardenyalarla.
Gözyaşlarımla büyütürüm ben onları,
Sana değil, aşığım artık gardenyalara...
©_mürekkep_
_