Şu kara kış gününde, birçok kişide var kabanı, kürkü en lüksünden yatak, yorganı yer içer, değme keyfine. Her sabah güzel kahvaltı.
Garibin yırtılmış patolonu,
Delik deşik olmuş çeketi.
Izdırap içinde dökülür yağmur gözyaşları, aç karnı, uyku tutmaz gözleri.
Es deli rüzgar, es! Kim tutar seni, garibime serilmiş topraktan bir döşek, taştan bir yastık? Es deli rüzgar, es! Bir rüzgardan kalmıştı eksik yorganı, kayıp edecek daha neyi kaldı? İşte böyle, ne yapsın, yıkılmış garibin dünyası...
©hasanbey.
H