bir karamsal şiir dir.... hırçın depremlerin içinde dudaklar
sarhoşluğun titrek gecesinde
yoksul bir şarkı dır.... dağlar a
özgür kuşun kanadım düştüm
vurdu bir keklik gibi bir sancı
zordur zindan karanlık Kördür
kan ağlar bulutların teslimiyet
toz pembe hayallerim vardı
o hayaller içinde giden düşü
ranza lar suskun paslı çiviler
kalbime batar çasına yılların
geçit vermeyen var gururum
ateş yanar ömrüm görmedim
güz baharları yangın olur' mu
esiyor rüzgâr başlıyor yalnızlık
ne gecem belli nede gündüzüm
tenhalar'a kendime sürgünüm
yorgun ve bitkin şafağı alaca
gökyüzü yıldızlar la bütünüm!
çocukça büyüttüğüm umutlar
kaybolurken doğmaz yarınlar
bir çiçek dokunuşu tenim den
ürperdiğim yoksul ki hatıralar
ağlıyorum ciğerimin köşesinde
paramparça ve yıkık örselende
bir yanım yaprak döker sararıp
ne zaman kibrit çaksam bende
gece ile birlikte veriyorum
yüreği mi ateş e yanıyorum
dev bir adım atsam yâ sonra
önüm yüksek'ten bir uçurum!
( garip bir yolcuyum bu hayat'ta )
C