Gökyüzünün bile çiçek açtığı bir zamandı
Güneşe açılmış üşüyen pencereler
Vedaların ağaç kovuklarında gizlendiği
Çocukların avuçlarında uğur böceğiyle
Yalın ayak koşuşturduğu bir zaman
Akreple yelkovanın beraber dolaştığı
Takvimlerin hep aynı yaprağı açtığı
Masmavi bir zaman
Ay ışığının yıldızları kıskandığı
Bulutların gökkuşağı büyüttüğü
Rüya gibi bir zaman
Her şey dümdüz her şey apaçık
Her şey topraktan doğuyordu
Saksıların bile yasaklandığı bir zaman
Evet. Bu bizim zamanımızdı
Umutlarımızın çamurunda yuvarlandık
Şarap ve mumlarla karnımızı doyurduk
Tek gözlü bir oda da hep gözgöze
Uykunu korumaktan uyumadım hiç
Bütün kuşlar bizim odamıza misafirdi
Baharın doğduğu yerde sarıldık biliyorsun
Sonra garip bir şey oldu
Dünya tersine dönmüş gibi
Sabahın güne hazırlandığı bir vakitte
Koyu yeşil anne kazağı askıdan düşerken
Ve sen gittin
Gökyüzünden kuru yapraklar döküldü
Pencereler soğuk paslı çivilerle dövüldü
Akreple yelkovan en uzak noktada durdu
Takvim yaprakları mevsim değiştirdi
Uğur böceklerinin renkleri grileşti
Çiçekler saksılara boyun eğdi kökleriyle
Şaraplar kaldırımlara taşındı
Mumlar ise uzak diyarlara
Kuşlar göç etmeye başladı
Bahar artık hiç doğmadı
Ve ben her sabah eksildim
©reşitbilen
R