...
Garip ki haleti ruhiyem gözlerim acıyor
uyandım mı uyanacak mıyım ki ağzım kuru
adını bilmiyor gibi hazan diyorum ona
sararmış yapraklar olmalı ki arıyorum
bakıyorum ki yapraklar başka renkli
penceremin önündeki yüksek tepelerde
yeşeren ağaçlarda
hüzünlü çiçekleri izliyorum...
Aradığım kendim miyim
yoksa uzaklar mı?
bir aynada gibi dağınıksa saçlarım
kendimi görüyorsam toprak yollarda
gezgin gibi yersiz yurtsuz tahayyüllerim
susmayan, yürüyen ızdırabımı arıyorum
ellerim boşa çıkıyor ceplerimden
keşke diyorum dolu olsa
oysa bağışlarım her bir kuruşunu
dört bir yanında diyarın...
Bir tuhaf ağırlık kaplıyor bedenimi
aradığını bulamamak tarifim
öyle kolay değil bu yemek
yemek de bir yememek de
sussam kelimeler direnmeye çalışır
konuşsam insanoğlundan duvar örülü...
çağlayandaki köpüklerde yüzüyor
yere düşen su zerrecikleri
bedenimi taşıyor sanki
oysa yüzme bilmiyorum
bilsem başka türlü olur
ama öğrenemiyorum...
~>>>
©m.b.
S