Kimisi bir çeketimi alıp geldim ben bu şehire. Allah'a şükürler olsun, lord olup köşeyi döndüm der, hayat sefasını sürüp keyfine bakar. Nasıl ki denizin ihtiyacı yokken yağmura yağmurun denize yağdığı gibi yağdıkça...
Kimisi de elde avuçta ne varsa varyetini satıp bir şehir hayatına başlar. Züğürt ağa gibi bütün hayatı alt üst olur, başa gelmeyen kalmaz. Bu şehir hayatı garibe çektiği çile, dert, belanın altında hep ezilir. Garip yüreğinde var bin bir hüsran acısı, yuva dağılır. Garibim sefil perişan olur. Bu nasıl bir şehir hayatı, kimine güllük gülistan, kimine hayatı eder zindan. Elde değil ki gel de dert etme sen bu garibe, vallahi yüreğim yanıp gözlerim yaşarır. Bu nasıl adaletsiz bir paylaşım, bu nasıl düzensiz şehir hayatı? İşler hep mi tersine işler, kimisine zevki sefa, garibe ise hep çile düşer.
©doğukan01
©doğukan01
H