Garip Fasıl

Bu son fasıldır.
Kemiklerime giydiğim etler.
Ve uçları parmaklarımın
Sanki değmiş gibi
ağaçtan bir kanunun tellerine yüksüksüz.
Acıyor acıyı unutturacak kadar.
Binaenaleyh
Nefessiz kalıyor yağmurlarım.
Bu son fasıldır.
En kötüsü de
ruhlara uygulanan soykırım.
Üns kökünden uzak, yarım.
Hakim olamıyoruz
Közleşmiş gözlerimize çarpan
Sözcüklerden mürekkep gölgelere.
Tüten bacalı evlerin
Saçakları altında.
Mamafih
Muhayyel kalıyor mefhum.
Bu son fasıldır.
At sırtında dört nala kaçıyoruz
İnsanlıktan.
İns ki köklerinden uzak, yarım.
Kemiklerime giydiğim etler
Ve uçları parmaklarımın.
Yüzölçümüne gökyüzünün
Yakın.
Şimdi başlamalı akın.
Muntazaman anmalıyız
Mutluluğu zaman zaman.
Hayret-i mucip.
Yerler kayıyor altından ayaklarımın
Bu son fasıldır.
Geriliyoruz.
Geçmişten farklı.
Mermiler beyin damarlarımızda geziyor.
Acıyor hayat.
Kulak zarlarımızda
Kanla yıkanmış ellerin alkışları.
Aşk-ı garip.
Tibet yaylarında yaşadığım.
Bu son fasıldır.
Azizliğine uğradık çağın.
Daha beşiklerimizde.
Ruhumuz hasta
Ruhumuz yalnız
Ruhumuz aç.
Tarla başlarında.
Oğulların mezarları.
Ab-ı hayat.
Süzülüyor uçlarından saçların.
Bu son fasıldır.
Filizler kaburgalara sarılırken
Tapusu var mı ömrün.
Yahut günün.
Hangi yılda kaldı düğün.
Olduk düğüm.
Şimdi yankılardan derleyip
Deste deste
Yandı mı topraklar
Güller ile sürdüğüm.
Namümkün
Kurtuluş.
Suskunluktan utanıyor çığlıklarım.