Boğaz'ın mavi sularında,
Bir tarih gizlenmiş her taşında.
Garip bir şehirdir İstanbul,
Her köşesinde bir esrar, her anında bir hüzün.
Fatih'in fethiyle doğdu,
Bir imparatorluğun başkenti oldu.
Medreselerde ilim öğretildi,
Camilerde Allah'ın kelamı yankılandı.
Ama zaman değişti, dünya değişti,
İstanbul da garip bir hal aldı.
Çağdaş medeniyet denilen canavar,
Şehrin ruhunu yuttu, kalbini sardı.
Gökdelenler yükseldi gökyüzüne,
Eski binalar yıkıldı yerle bir oldu.
Maddeciliğin pençesinde şehir,
Maneviyat kayboldu, yerini hırs aldı.
Nerede o medreselerin nuru,
Nerede o camilerin huzuru?
Kötülükler kol geziyor sokaklarda,
Masumiyet kayboldu, yerini vahşet aldı.
Garip bir şehirdir İstanbul,
Her köşesinde bir çelişki, her anında bir soru.
Ne olacak bu şehrin hali?
Yeniden bir fetih mi gerekiyor, yoksa bir dua mı?
Belki bir gün, bir ışık doğar karanlıktan,
Belki bir gün, İstanbul eski haline döner.
Ama o güne kadar, garip kalacaktır bu şehir,
Ruhu sızlayan, kalbi yaralı bir İstanbul.
©hasanbey.
H