Düşlerimde garip bir köylü belirir,
Yalınayak, toprak yollarda yürür.
Gözlerinde yorgunluğun izleri,
Gönlünde kimsesizliğin derin sızıları.
Bir çoban yıldızının altında,
Kendi sessizliğine dalar, düşüncelerde.
Rüzgarın fısıltısı, kırık dökük hayaller,
Garip köylünün yüreğinde yankılanır.
Kırların ortasında tek başına,
Ellerinde nasır, alın teriyle sulanmış.
Her adımında hayatın yükünü taşır,
Düşlerimde garip köylü, yalnızca yaşar.
Toprak ananın bağrında yeşeren umut,
Bir gün gelir mi diye bekler, hasretle.
Gökyüzüne bakar, yıldızlar dile gelir,
Garip köylü, sessizce dualar eder.
Ekin tarlasında bir başına,
Her başakta bir hikaye saklı.
Kimi mutluluk, kimi acı dolu,
Garip köylünün hayatında.
Kaderin cilvesi mi, alın yazısı mı?
Yoksulluğun pençesinde, umut arar.
Kendi halince yaşar, düşlerinde özgür,
Garip köylü, ruhunda derin yaralar taşır.
Bir gün gelir mi, sevinçle dolu,
Her sabahın ışığında yeni bir umut.
Düşlerimde garip köylü,
Kendi dünyasında bir yıldız gibi parlar.
©hasanbey.
H