Çiçek, bağrıma düşen kızıl elma gibisin,
Sevr'in hakikatini anlatacak gibisin.
Bulanmıştı çamura belki ekser-i âlem,
Sen, çamurdan saraylar inşâ eder gibisin.
Maksad-ı mutlak değil miydi Rahmân'a vuslat?
Hâb içinde inlerken ruha girer mi sırât?
Zir ü zeber olmaya müstehak isen cânan,
Ne eğecek baş kaldı, ne ekşitecek surat...
©veraind
V