Cafe mimosa'da elim kolum bağlı.
Ve suskun bir orkideyle baş başayım.
Elimden gelen tek şey,
Saksıdaki taprakta gözlerini anımsamak...
Hep aynı ıslaklığın nehir kenarında,
gümüş rengi bir sis,
Ve aynı sıcaklığın.
Hiçbir şey değişmemiş
Sen ve ben,
garnitür bir haziranda yalnız...
Sırdaşım;
Güze dokuduğum sarı begonya.
Sen yokken,
çakıltaşına gün vurdu ve karardı gök-kuşağı.
Duy sesimi güneşin aleyhtarı,
leyl çiçeği.
Bıktım sizlere bin defa dem vurmaktan.
Ve paris kafelerinde matiz olmaktan.
Ama gece olacak,
bekliyorum.
Umutlar ay ışığına tutunacak bu kez.
biliyorum...
©aspidistra
A