Artık sözlerin, şarkıların da anlamı kalmadı
Şu gönül bir tatlı hülyaya dalamadı
Yaşlandı suretim bir bakan da olmadı
Gayrı ben bu şiirleri kime yazayım?
Duygular tarumar, kafam karmakarışık
Ruhum terkedilişlere zaten hep alışık
Birlikte eskimedik, hani iki sarmaşık
Gayrı ben bu şiirleri kime yazayım?
Sen! Diyecek Bir muhatap yok ki zihnimde
Hayaller yıkık, hiçlik doldu gönlümde
Lakin kimseye yok öfkem. Kinim de
Gayrı ben bu şiirleri kime yazayım?
İki çocuk anası, göbekli ve pörsüdüm
Yaşlanmadan gocadım hatta dahası öldüm
Ben de bir zamanlar kıyılmayan gül idim
Gayrı ben bu şiirleri kime yazayım?
©asudeyim
A