Serden geçtim yârdan ayrı, memleket
Yürekte dertlerim, var gayri gayri.
Can, dost bildiklerim diyor ki sabret
Gülleri taş edip vur gayri gayri.
ince ince beyaz yollar yürüdük
Ortak akıl ile kardık kâr idik
Uçtan uca yurdumuz da bir idik
Ana, baba, kardeş, sır gayri gayri.
Sinmeler, sürmeler, yerle gök bize
Bulutlar isyanda salla dök bize
Ses vermez insanım, yok mu "gık" bize
Şarkılar şiirler dır gayri gayri.
Önün de sonun da ölmek variken
Korkarak yaşamak olmasın diken
Adalet çelikti oldumu büken?
Gel, bu prangayı kır gayri gayri.
Çok düşleri yora vurmak pazardır
Bunu yapan gazeteci, yazardır!
Uzak durmak, utanç duymak nazardır
Aşık'a kalemler nar gayri gayri.
Bu Yurd'un ötesi berisi biziz
Kabul etmez ayrılığı içimiz
Sen, ben, o, bu, şu yok, her an ikimiz
Yolumuz savaşa dar gayri gayri.
Biz, nerde kırıldık, ayrıldık neden?
Din'e bal kattılar, inanmak dümen
Verimine halkı bir kişi güden
Koyunmuyuz diye sor gayri gayri.
Ne kentlim öndedir, köylüm arkada
Asker polis biziz, olma korkmada
İlinlere el tut, durma çakmada
Kalmasın tarlamız bor gayri gayri.
Muştular ilençtir kimi çok zaman,
Yürüdün bu Yurdu dizin de derman,
Öncü söz söyleyen Ozan'dır kalan,
İşte, bu Hamit Tunç, gör gayri gayri.
©hamit
H