Yağan yağmurun rengi hiç değişmedi.
Yağmurlar hiçbir zaman pembe yağmadı.
Pembelik sadece çocukların gülüşlerin de
Bazen yağmur bazen güneş gökkuşağı.. Rengarenk çocuklar sevinç içinde dans ederdi. Uçan kelebeklerdi.
Zulmün kurşunları yağmur gibi yağmadan önce Azda olsa yaşam ümidi vardı.
Gazze'de çocuklar yaşardı.
Güneşte herhangi bir sapma yoktu nizami doğardı.
Güneş doğarken çocuklar uyanır,
Sıcak bir tebessümle güne merhaba derlerdi.
Sevgi güneşte değil, çocukların yüreğinde
Umut neşe huzur sevinç vardı yüreklerinde Çocuklar dünyanın güneşiydi.
Sanırım soldu çocukların pembe gülüşleri..
Güneşin doğuşu sevindirmiyecek çocukları.
Çünkü toprağa düştü o sımsıcak gülüşleri.
Doğaya küsüp boynunu büktü, lale sümbül çiçekleri
Acımasız siyonistler çocuk katliamıyla soldurdu.
Doğanın en güzel rengarenk çiçek çocuklarını. Bir tatlı tebessüm ettirmediler ki dağına taşına
Göz dikti doymak nedir bilmeyen insanlığın en azgın düşmanı
Filistin'deki yahudi milleti.
©doğukan01
H