Bombalar yağdı gökten, yıkıldı evler,
Yıkıldı umutlar, söndü güller.
Mazlum çocuklar kaldı yetim ve garip,
Hasret kaldılar şeker tadına, sevgiye, barışa.
Bir bahar gelir mi acaba Gazze'ye?
Çocukların yüzünde açar mı gülümseme?
Biter mi bu zulüm, bu çile bu elem?
İnsanlık utanır mı bu vahşetten, bu kinden, bu nefretten?
Cemre düşer mi yüreklere soğuktan donmuş?
Isınır mı eller sevgiyle, kucaklaşır mı insanlar?
Susar mı bombalar, biter mi gözyaşı?
Barış mı gelir bu topraklara, bu mazlum insanlara?
Belki bir gün gelir o bahar belki de gelmez,
Belki bir gün açar güneş belki de açmaz.
Ama umut bitmez, inanç bitmez,
Gazze'de çocuklar için barış mücadelesi bitmez.
Bir gün gelecek o güzel günler,
Çocuklar gülecek, sevecek, oynayacaklar.
Gazze'de barış bayrağı göklere çekilecek,
İnsanlık utanacak bu vahşetten, bu zulümden, bu nefretten.
©hasanbey.
H