Bakmayın bulutların pamuk gibi hafif göründüğüne,
Taşıdığı yükü kimse bilmez, yüreğimdeki yük kadar ağırdır.
Gözyaşlarıyla doludur, bir ağlamaya başladığında,
Yüreğinde kıyametler kopar, acının feryadı duyulur.
Gazze’nin üstünde kara bulutlar dolaşır,
Her bir damla, masum gözyaşlarından oluşur.
Toprak kanla yoğrulmuş, her köşede hüzün var,
Her bir çocuğun bakışında, derin acılar saklıdır.
Gökyüzü ağlar, yeryüzü haykırır,
Her bir sokak, her bir ev, acıyla yankılanır.
Gazze’nin gecelerinde, bombalar bir çığlık gibi,
Her bir yıldız, gözyaşı döken bir annenin feryadı gibi parlar.
Bakmayın bulutların pamuk gibi hafif göründüğüne,
Taşıdığı yükü kimse bilmez, yüreğimdeki yük kadar ağırdır.
Her bir damla, bir hikaye, bir yaşanmışlık saklar,
Bir ağlamaya başladığında, yüreğinde kıyametler kopar.
Gazze’nin çocukları, umutla dolu gözlerle bakar,
Her biri barışın, huzurun hayalini kurar.
Ama bombalar yağar, umutlar yerle bir olur,
Gökyüzü ağlar, yeryüzü haykırır, yürekler paramparça olur.
Bulutlar taşıdığı acıyı sessizce bırakır,
Her bir damla, Gazze’nin gözyaşıyla birleşir.
Bu dram dolu topraklarda, umut yeşerir mi bilinmez,
Ama bilirim ki, her bir gözyaşı, bir gün barışla diner.
©hasanbey.
H